27 « أَتُحِبُّ أَنْ يَلِينَ قَلْبُكَ وَتُدرِكَ حاجَتَكَ ؟ إِرْحَمِ الْيَتِيمَ وَامْسَحْ رَأْسَهُ وَأَطْعِمْهُ مِنْ طَعامِكَ يَلِنْ قَلبُكَ وَتُدْرِكُ حاجَتَكَ » « 1 » آيا دوست دارى دلت نرم شود و به حاجت خود برسى ؟ به يتيم مهربانى كن ، او را نوازش بده و از غذاى خود به او بخوران ، قلب تو نرم و حاجت تو برآورده مىشود . 28 « أَتَحْسَبُونَ الشِّدَّةَ فِىِ حَمْلِ الحِجارَةِ ؟ انَّما الشِّدَّةُ أَنْ يَمْتَلِىَ أَحَدُكُمْ غَيْظاً ثُمَّ يَغْلِبَهُ » « 2 » آيا گمان مىكنيد توانمندى در حمل كردن سنگ است ، توانمندى آن است كه يكى از شما سخت خشمگين شود سپس بر آن غالب گردد . 29 « إِتَّخِذُوا عِنْدَ الفُقَراءِ أَيادِىَ فَإِنَّ لَهُمْ دَوْلَةً يَوْمَ القِيامَةِ » « 3 » از فقيران دوست بگيريد چرا كه در قيامت دولتى شايسته دارند . 30 « أَتَدْرُونَ مَا العِضَةُ ؟ . . . نَقْلُ الحَدِيْثِ مِنْ بَعْضِ النَّاسِ إِلى بَعْضٍ لِيُفْسِدُوا بَيْنَهُمْ » « 4 » آيا مىدانيد سخن چينى چيست ؟ نقل سخن از برخى از مردم به برخى ديگر است تا ميانشان را به هم زند . 31 « أُتْرُكْ فُضُولَ الْكَلامِ وَحَسْبُكَ مِنَ الْكَلامِ ما تَبْلُغُ بِهِ حاجَتَكَ » « 5 » سخنان اضافى را ترك كن ، براى تو كافى است . 32 « أُتْرُكُوا الدُّنْيا لِاهْلِها فَإنَّهُ مَنْ أَخَذَ مِنْهُ فَوْقَ ما يَكْفِيهِ أَخَذَ مِنْ حَتْفِهِ وَهُوَ لا يَشْعُرُ » « 6 » دنيا را به اهلش واگذار كنيد چرا كه هر كس بيش از حد نيازش از آن بردارد در مرگ خويش مىكوشد بدون اينكه بفهمد .

--> ( 1 ) - مجمع الزوائد ، 8 ، 160 . ( 2 ) - ( . . . الشِّدَّةُ فى أَنْ . . . ) كنز العمال ، 3 ، 784 . ( 3 ) - جامع الصغير ، 1 ، 21 . ( 4 ) - الادب المفرد ، 96 . ( 5 ) - وسائل الشيعة ، 8 ، 531 . ( 6 ) - كنز العمال ، 3 ، 181 .